ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ

Είναι αλήθεια ότι αυτά που βλέπουμε κι’ ακούμε κάθε μέρα μόνο α-λυσιτέλεια προσφέρουν. Όχι μόνο σε αυτούς που αναφέρονται, αλλά, κυρίως σε αυτούς που παρατηρούν και βλέπουν, που στοχάζονται στον καναπέ.

Είναι αλήθεια πως οι ακριτόμυθοι δεν παρακινούνται από κάποια ρηξικέλευθη παρόρμηση, αλλά μάλλον από την αισχροήθεια, ίσως και την αισχροέπεια. Αλλά τι σημασία έχει άραγε να διαπιστώνουμε το άγος της καθημερινότητας που χτίζεται, κυριολεκτικά από εμάς τους ίδιους, που τιμητές και κατήγοροι είμαστε, από τον καναπέ!!

Ποιος θα ήταν αυτός που είναι, εάν σε όμοιους του δεν μιλούσε, εάν οι όμοιοί του δεν τον άκουγαν; Που βρίσκεται όλη αυτή η βουή του αλγεινού λόγου, εκεί έξω ή μέσα μας; Που βρίσκουν έδαφος και φυτρώνουν οι επαρμένοι, οι μωρόσοφοι, οι δοκησίσοφοι; Ποιος τους κανακεύει και τους δίνει λόγο και βήμα;

Οι χαμερπείς του καναπέ, φυσικά. Αυτοί που θέλουν να γνωρίζουν, όχι από κάποια ανάγκη δικαίου και ήθους, όχι από κάτι τέτοιο, αλλά από την ανάγκη για επιβεβαίωση της κάλλιστης απάθειάς τους, που τους κρατά μακριά από τις κακοτοπιές της συμμετοχής.

Αποκαλύπτουν την αδυναμία τους να γνωρίζουν και διψασμένοι ζητούν ρουφιάνους και δοσίλογους που υπηρετούν την ωφέλεια της δίψας μας, έτοιμοι τους λίθους να πετάξουμε είμαστε. Και κάποιοι άλλοι βυθίζονται στην ευμάρεια της συκοφαντίας που ποτέ δεν στέρησε από τους συκοφάντες την ωφέλεια της εξουσίας.

Όταν στηθούν τα νέα κρεματόρια στις πλατείες, θα είναι αργά για τους επαρμένους, για τους καιροσκόπους, θα είναι αργά για όλους, δικαίους και αδίκους. Έτσι γίνεται, ανέκαθεν, όχι όμως και τώρα, γιατί τώρα ότι σαρώσει ο πανάρχαιος τυφώνας του εξαγνισμού, δεν θα του δώσει άλλη μία ευκαιρία.

Αυτή είναι σήμερα, η μοναδική αποκάλυψη.