Παρασκευή 21 Δεκεμβρίου 2007
Δευτέρα 8 Οκτωβρίου 2007
Η ΜΕΓΑΛΗ ΟΔΥΝΗ
Οι ναρκομανείς μοιάζουν με κολυμβητές της ερήμου.
Τα ναρκωτικά ξυπνούν τα ποιο μεγάλα πάθη, της ηδονής και του πόνου.
Αυτός που παίρνει ναρκωτικά μοιάζει με τον διψασμένο ναυαγό.
Η μακαριότητα και η ασφάλεια που προσφέρουν οι ναρκωτικές ουσίες ξεπληρώνονται με τον θάνατο.
Ο πρεζάκιας βιώνει την απόλυτη σκληρότητα της μοναξιάς.
Ο άνθρωπος που είναι εξαρτημένος από τα ναρκωτικά γνωρίζει το πραγματικό πρόσωπο της υποκρισίας.
Κανείς δεν μπορεί να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά εάν δεν τον αγαπήσουν πρώτα.
Ο άνθρωπος που βιώνει την στέρηση των ουσιών, επισκέπτεται τον προθάλαμο της κόλασης.
Μια εκφυλισμένη κοινωνία ξεμπροστιάζεται όταν δεν μπορεί να περιθάλψει τα θύματα της υποκρισίας της.
Τα ναρκωτικά προσφέρουν συντροφιά στους μοναχικούς. Είναι σαν την μάγισσα Κίρκη που έριξε τον Οδυσσέα στις ηδονές, με αντάλλαγμα την ταυτότητα του.
Τα ψυχεδελικά ερεθίζουν τον εγκέφαλο ξυπνώντας του το υποσυνείδητο. Τον κάνουν να ξυπνά από την ηλίθια ευδαιμονία του, αλλά δεν του αποκαλύπτουν τα μυστικά που επιθυμεί, κάνοντας τον φανατικό φίλο του θανάτου.
Οι έμποροι ναρκωτικών μοιάζουν με τους μαυραγορίτες που εμπορεύονται την ζωή με αντάλλαγμα την ίδια την ζωή.
Ο ναρκομανής δεν φοβάται τον θάνατο γιατί δεν αγάπησε ποτέ του την ζωή.
Τα μικρά παιδιά που βιώνουν την αδιαφορία είναι υποψήφιοι ναρκομανείς.
Εάν δεν πασχίσουμε να αναστήσουμε την κοινωνία μας τα ναρκωτικά θα είναι ο βασιλιάς του ολέθρου για πολλά χρόνια ακόμη.
Τα ναρκωτικά ξυπνούν τα ποιο μεγάλα πάθη, της ηδονής και του πόνου.
Αυτός που παίρνει ναρκωτικά μοιάζει με τον διψασμένο ναυαγό.
Η μακαριότητα και η ασφάλεια που προσφέρουν οι ναρκωτικές ουσίες ξεπληρώνονται με τον θάνατο.
Ο πρεζάκιας βιώνει την απόλυτη σκληρότητα της μοναξιάς.
Ο άνθρωπος που είναι εξαρτημένος από τα ναρκωτικά γνωρίζει το πραγματικό πρόσωπο της υποκρισίας.
Κανείς δεν μπορεί να απεξαρτηθεί από τα ναρκωτικά εάν δεν τον αγαπήσουν πρώτα.
Ο άνθρωπος που βιώνει την στέρηση των ουσιών, επισκέπτεται τον προθάλαμο της κόλασης.
Μια εκφυλισμένη κοινωνία ξεμπροστιάζεται όταν δεν μπορεί να περιθάλψει τα θύματα της υποκρισίας της.
Τα ναρκωτικά προσφέρουν συντροφιά στους μοναχικούς. Είναι σαν την μάγισσα Κίρκη που έριξε τον Οδυσσέα στις ηδονές, με αντάλλαγμα την ταυτότητα του.
Τα ψυχεδελικά ερεθίζουν τον εγκέφαλο ξυπνώντας του το υποσυνείδητο. Τον κάνουν να ξυπνά από την ηλίθια ευδαιμονία του, αλλά δεν του αποκαλύπτουν τα μυστικά που επιθυμεί, κάνοντας τον φανατικό φίλο του θανάτου.
Οι έμποροι ναρκωτικών μοιάζουν με τους μαυραγορίτες που εμπορεύονται την ζωή με αντάλλαγμα την ίδια την ζωή.
Ο ναρκομανής δεν φοβάται τον θάνατο γιατί δεν αγάπησε ποτέ του την ζωή.
Τα μικρά παιδιά που βιώνουν την αδιαφορία είναι υποψήφιοι ναρκομανείς.
Εάν δεν πασχίσουμε να αναστήσουμε την κοινωνία μας τα ναρκωτικά θα είναι ο βασιλιάς του ολέθρου για πολλά χρόνια ακόμη.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)
